NOWY ŚWIAT
Po katastrofie meteorytowej, która 65 mln. lat temu zakończyła erę mezozoiczną rozpoczął się nowy okres w życiu Ziemi zwany trzeciorzędem. Osady rozgraniczające obie ery zawierają liczne ślady tej katastrofy: nagromadzenie irydu (występującego w meteorytach) oraz licznych szczątków gwałtownie obumarłych zwierząt. Warstwa tych osadów zwana często granicą K-T lub "twardym dnem" widoczna jest również w Polsce np. w kamieniołomie w Bochotnicy koło Kazimierza Dolnego. Życie zamarło na okres prawie miliona lat. Pierwszymi roślinami, które pojawiły się na jałowej Ziemi były paprocie. Za paprociami postępowała sukcesja innych przedstawicieli ziemskiej flory,
Ewolucja roślin przeżywała swoje nowe czasy. Coraz większe obszary zaczęły zajmować okrytozalążkowe, lepiej niż nagonasienne przystosowane do zmieniających się warunków. Olbrzymi sukces ewolucyjny odniosły kwiaty oraz rośliny trawiaste. Na początku eocenu zaczynają porastać tereny Europy Środkowej niezwykłe lasy bursztynowe. Drzewa tych lasów produkowały olbrzymie ilości żywicy, która z czasem ulegała przeobrażeniu w bursztyn.  Najwyższymi drzewami były w eocenie palmy daktylowe i sekwoje oraz dużo niższa od nich sosna pinus succinifera. Zagadka wydzielania przez drzewa olbrzymich ilości żywicy nie została jednoznacznie wyjaśniona. Niewykluczone, że wpłynęły na to gwałtowne zmiany klimatyczne związane z połączeniem Morza Arktycznego z Atlantykiem, co zapoczątkowało nowe trasy wędrówek cyklonów atlantyckich przez tereny Europy. Mioceński krajobraz Polski zdominowały rozległe bagna i torfowiska występujące na całym Niżu. Powstawały podczas ustępowania płytkiego morza. W nich stopniowo tworzyły się pokłady węgla brunatnego zaliczane do największych w Europie. W tym czasie, na południu kraju w niewielkich zatokach południowego morza odkładały się olbrzymie ilości gipsów i soli (m.in. Wieliczka , Bochnia). Nastąpiły silne ruchy górotwórcze, które spowodowały fałdowanie Karpat, potrzaskanie i wyniesienie Sudetów oraz silny wulkanizm.