q
KRAINY ŻYCIA I WYMIERANIA
Paleozoik to era w dziejach Ziemi, która zaczęła się wielką eksplozją życia około 550 milionów lat temu. W Polsce ślady tego wydarzenia są widoczne zwłaszcza w Górach Świętokrzyskich. Ślady najstarszych organizmów odkrytych w skałach w naszym kraju (okrzemek) pochodzą sprzed ponad miliarda lat.
Na początku życie rozwijało się w oceanach zaś lądy pozostawały pustynne. Produkcja tlenu przez morskie organizmy roślinne spowodowała z czasem zmianę składu praatmosfery i wytworzenie ochronnej warstwy ozonowej. Około 450 mln. lat temu, w sylurze, pierwsze organizmy wyszły na ląd.
Jak życie zasiedla pustynne lądy? Taki proces możemy zaobserwować również i dzisiaj. Na przykład na wydmach Słowińskiego Parku Narodowego.
Na początku paleozoiku istnieje na Ziemi jeden wielki kontynent zwany Pangea. Jednak wkrótce rozpada się na mniejsze kawałki. Przemieszczają się one względem siebie doprowadzając do wzajemnych zderzeń. Pociąga to za sobą olbrzymie zmiany klimatyczne. Jedna z takich kolizji powoduje wypiętrzenie się łańcuchów górskich, między innymi Sudetów.
W karbonie w płytkich bagiennych rozlewiskach tworzą się pokłady węgla kamiennego ( znane dzisiaj z zagłębi na południu kraju). Panuje wówczas klimat tropikalny i wilgotny. Lecz dryfujące, kontynenty znowu łączą się w jeden superkontynent zwany Pangea. Na lądzie zaczyna dominować susza.
Te globalne zmiany doprowadziły z końcem paleozoiku do największego z wielkich wymierań w historii Ziemi.