Wśród wydm Słowińskiego Parku Narodowego O rozwoju życia decyduje nawet niewielka ilość wody. Można to zobaczyć w zagłębieniach między ruchomymi wydmami Słowińskiego Parku Narodowego. Jako pierwsze na wilgotnym piasku pojawiają się mikroskopijne glony. Stanowią one źródło substancji organicznej wzbogacającej piasek. Śluz, jaki wydzielają stabilizuje podłoże. Wtedy zaczyna tworzyć się siedlisko dla porostów, grzybów i roślin wyższych.

Słowiński Park Narodowy został utworzony w 1967 roku. Jego obszar obejmuje 19 000 hektarów. Ponad połowę powierzchni zajmują jeziora.

Wydmy ruchome zajmują tylko niewielką część ogólnej powierzchni Parku. Między wydmami, na wilgotnych polach deflacyjnych, rozwija się okresowo roślinność.

Rosiczka jest jedną z pionierskich roślin na polach deflacyjnych między wydmami. Ta drapieżna roślina odżywia się owadami, zasilając w ten sposób organizm w azot.

Ciosowa Góra k/Kielc W suchym klimacie późnego paleozoiku gigantyczne wydmy z czerwonego piaskowca tworzyły się na obrzeżu Gór Świętokrzyskich.

Odsłonięte zbocze skamieniałej wydmy na Ciosowej Górze.